เวลานี้ 00:54 ของวันที่ 7 พ.ค. 51 ในเวลานี้หลายคนอาจกำลังหลับไหล อย่างสบาย แต่ผมเองได้แต่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์มากว่า 7-8 ชั่วโมงแล้วหลังจากเลิกงาน 16.00 น. ตามันก็พยายามหรี่ลง ๆ เพราะมันเลยเวลาพักผ่อนมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ ผมมีงานส่วนตัวที่ต้องเคียรให้แล้วเสร็จ หรือหากยังไม่แล้วเสร็จ ก็ให้เหลือน้อยลง
ถึงตอนนี้เราไม่ยอมหยุด เพื่อมองย้อนกลับไปข้างหลังอีกแล้ว ต่อให้ดีหรือเลวยังไง มันก็ผ่านมาแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว อดีตก็คงต้องปล่อยให้มันผ่านไปกับกาลเวลา ลาภ ยศ สรรเสิญ มันเป็นแค่สิ่งที่ผ่านมา แล้วมันก็ผ่านออกไป จับต้องไม่ได้แล้ว วันนี้ต้องข้ามเส้นบาง ๆ ไปให้ได้
เหนื่อยก็ต้องยอมรับว่าเหนื่อยจริง ๆ มันก็คงเป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น หยาดเหงื่อหยดทิ้งไป เดี๋ยวความเย็นสบายก็จะเข้ามาแทนที่ และการตัดสินใจครั้งสุดท้ายก็เกิดขึ้นเวลาบ่ายสามโมงของเมื่อวานนี้ ที่ต้องวัดใจย้ายงานทั้งหมดออกมาเดินด้วยตัวเอง พอกันทีกับภาพเก่า ๆ ที่มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เก็บสิ่งที่เราสร้างออกมาให้หมด ใครที่คิดว่าจะชุบมือเปิด ขอไห้หยุดซะ กว่าผมจะสร้างมันมาได้ ผมใช้เวลาครึ่งค่อนชีวิตคน แล้ววันหนึ่งคุณจะมาเก็บเอาดอกผลของที่ผมต้องเหนื่อยตลอดมา มันเหมาะหรือไม่
เอาล่ะไม่ไหวจริง ๆ ตามันไม่ยอมเปิดแล้ว มันจะหลับอยู่ท่าเดิม พรุ่งหากยังตื่นขึ้นมาทำงานต่อไป คงเป็นก้าวที่สองที่ต้องเดินไปข้างอีกก้าวแล้วล่ะ
